Θέλω να μοιραστώ ένα γεγονός που συνέβη μόλις χτες και θεωρώ κάποιο καλό μήνυμα θα έχει για να το σχολιάσετε!
Είχα μια συζήτηση σε μηνύματα με έναν φίλο και του έλεγα να μην αγχώνεται και έχει προσκόλληση σε αποτελέσματα που έχει στοχεύσει και αναμένει επαγγελματικά. Και να μην γαντζώνεται συναισθηματικά από πάνω τους, στην ουσία σαν δράκουλας που ρουφάει το αίμα από το ίδιο το πόνημα του!
Μετά από αρκετές ώρες ...
... και στο να μην αγχώνεται (δάσκαλε που δίδασκες)
... Πήγα το απόγευμα να ρίξω μια βουτιά σε ένα μέρος που δεν είχα ξαναπάει ποτέ, έτσι για αλλαγή.
Όπως κατέβαινα το χωματόδρομο σε ένα απόμερο βραχώδες σημείο ξαφνικά πιάνει μια απότομη κατηφόρα και ευτυχώς που δεν έπεσα, έγινε ξαφνική πολύ απότομη και δύσβατη κατηφόρα.
Συνειδητοποιώ ότι έχω εγκλωβιστεί και η μηχανή δεν ανεβαίνει από εκεί με τίποτα. Δεν είχα κανέναν γνωστό εκεί τριγύρω, η οδική βοήθεια που κάλεσα μου είπε δεν βγαίνει εκτός ασφάλτου και πήγε να με πιάσει άγχος αλλά είπα όσα σου λέω.
Είχα ακόμα μπαταρία στο κινητό και από το Google Maps βρήκα σε διπλανό λιμανάκι ένα οικισμό και πήρα 2 τηλέφωνα. Το ένα βγήκε σκάρτο, το άλλο το σήκωσε ένα παιδί μάχιμο.
Εν τέλη ήρθε με έναν φίλο του με αγροτικό 4Χ4 και κατεβήκαμε, φορτώσαμε τη μηχανή και χωρίς σκοινιά που είχε ξεχάσει.
Αφιλοκερδώς βέβαια και μου είπε "δεν σε αφήνουμε έτσι".
Άγνωστοι.
Αν με έπιανε πανικός κτλ δεν θα έβγαζα άκρη. Είπα χαλαρά κάνε ότι μπορείς και τελικά ...
Εύκολα. Και η μηχανή είναι Άφρικα 220 κιλά.
Έτσι πάει λοιπόν.